Onlangs naar de CD van Hannelore Bedert geluisterd. 

Kon de muziek best wel smaken. De teksten zijn heel mooi, de muziek is te pruimen. Maar de zang kan volgens mij wel beter.

Kijk, Hannelore is van Deerlijk, ze heeft haar tongval tegen. Ze kan dat blijkbaar verzilveren in deze CD door liedjes als ‘Vocabulaire’ enzo. Het is mooi, grappig en herkenbaar.

Daarna verzand de CD eigenlijk in een soort Nedervlaams, een taal die niet bestaat en toch heel herkenbaar is. Woorden als ‘je’ worden ‘ge’, ‘zou je’ is ‘zout ge’ en dies meer.

Nu ben ik de laatste om daar iets tegen te hebben, maar het beperkt je afzetmarkt aanzienlijk tot de West- en Oost-Vlaamse muziekliefhebbers. De Nederlandse afzetmarkt is iets meer 20 miljoen mogelijke muziekliefhebbers. Het Nedervlaams is misschien 10% van dat. Raymond van het Groenewoud is consistenter in zijn taalgebruik en ik denk dat hij meer mensen aanspreekt met zijn nummers. Bart Peeters zingt ook in het Nederlands met nu en dan dialect woord ertussen, maar zelfs de Noord Nederlanders gaan zijn teksten begrijpen.

Kijk in Nederland hebben ze ook zo’n regio, Friesland, waar groepjes as Twarres mooie muziek maken, maar het blijft beperkt tot hun grondgebied rond de elfsteden… Ze schakelen dus maar over op Engels.

Ofwel gaat Hannelore Bedert beter op haar Nederlandse taal moeten passen, ofwel gaat ze de weg op van Flip Kowlier, en is ze razend populair in de Westhoek.

Ik heb West-Vlaamse roots. Er schiet niet veel meer van over, maar het zit erin en zal er altijd blijven inzitten.

Eén van de dingen die daarbij zitten is de zogenaamde Vlaamse bescheidenheid. Terwijl ik aan deze blog bezig ben, ben ik iedere keer weer overmand met het gevoel “waarom zou je dat willen lezen”, “wat ik ook te vertellen heb, het is toch het lezen niet waard”, enzoverder.

Wel, ik probeer me erover te zetten. Als het niet interessant is voor jou kan ik je niet verplichten om het te lezen. Het is zeker niet mijn bedoeling om mensen te beledigen of ‘uit hun kot te laten komen’. Ik doe gewoon mijn goesting.

Ik ben niet gewend om te schrijven, dus je kan je verwachten aan de nodige grammaticale fouten, zowel in het Nederlands als het Engels. Ik maak maximaal gebruik van mijn beste vriend de spell-checker, maar val me niet lastig als er toch een DT fout instaat. Je mag het altijd opmerken, ik kan er maar van leren, maar als je er aanstoot aan neemt, werk het uit op je collega, buur, partner of huisdier, maar niet op mij.

De Vlamingen zijn veel te bescheiden. Dat is nu eenmaal zo. Zij die het niet zijn werken waarschijnlijk in de marketing. Nu dat is een ander verhaal, voor een andere keer